Το Πάσχα των παιδικών μας χρόνων

Τα παιδικά μου χρόνια τις μέρες του Πάσχα τις περνούσαμε στην πόλη. 
Ήταν οι συνθήκες διαφορετικές. Άλλωστε και ο πατέρας μου εργαζόταν τις περισσότερες φορές ακόμα και αυτές τις Άγιες μέρες. 
Δεν μας πείραζε όμως καθόλου, γιατί είμασταν όλοι μαζί. Ο παππούς ο Στράτος και η γιαγιά η Μαρία, οι γονείς μου και η αδερφή μου. Η γιαγιά με τη μαμά ξεκινούσαν τις προετοιμασίες και με τον τρόπο τους μας μυούσαν στα έθιμα της εκκλησίας και του τόπου μας. Ο παππούς και ο μπαμπάς, πιο πρακτικοί, κανόνιζαν για την αγορά του αρνιού και των μεζέδων. Όταν υπήρχε ο χρόνος, έφτιαχναν όλοι μαζί πάντα, το καλύτερο κοκορέτσι.

Όλοι μαζί

Αυτό το όλοι μαζί μου έλειψε περισσότερο φέτος. 

Τα τελευταία χρόνια ήταν σαν να έπαιρνα την ρεβάνς από τις χρονιές που κάναμε Πάσχα στην πόλη. Ωραίο πράγμα τελικά και το Πάσχα στο χωριό. 

Η φύση ξυπνάει με την πρώτη παπαρούνα.


Γεμίζει ανθούς και αρώματα η πασχαλιά στον κήπο.


Η μαμά μας ακόμα φτιάχνει τα καλύτερα Πασχαλινά κουλούρια.

Εκκλησιασμός στο χωριό, έθιμα, Ανάσταση και πάρα πολλά βεγγαλικά.

Ο μπαμπάς μας ψήνει τους καλύτερους μεζέδες και μοιράζεται τα μυστικά του πρώτα με τον εγγονό.


Τις τελευταίες χρονιές καταφέρναμε και μαζευόμασταν όλοι μαζί γονείς, παιδιά, και εγγόνια, φτιάχναμε κοκορέτσι όπως παλιά. Γιατί ωραία η διατροφή και η μοντέρνα κουζίνα, αλλά σαν το ελληνικό παραδοσιακό Πασχαλινό τραπέζι, δεν έχει 😉



Τελικά, όπου και να είσαι, Πάσχα ή Χριστούγεννα, 15Αύγουστο ή μια απλή Κυριακή, είναι ωραία. Αρκεί να είσαι μαζί με αυτούς που αγαπάς.

Καλή Ανάσταση!

0 Σχόλια